Skip to main content

කිසිම වැඩකට නැති පෝස්ට් එකක්...කියවන්නෙපා මේක...

හ්ම්...
මොනවද ලියන්නේ...මොනවද ලියන්නේ....

පිටු ගණන් ලිවීමට හිතේ හිර කරගෙන සිටින දහසක් කතා බ්ලොගර් ඩෑෂ්බෝඩයට ලොගින් වී නිව් පෝස්ට් බටනය ක්ලික් කළ වහාම නැති වී යන්නේ ඇයි දැයි කොටි මලයාට සිතාගත නොහැකිය.
ලියන්නට දේකුත් නැත...එහෙත් නොලියා සිටීමට හිතද නැත...

ඕලෙවල්...
එය ඉවර විය.ප්‍රතිපල කවදා එයිද නොදනී.කවදා ආවත් එන ප්‍රතිපලේට මුහුණ දිය යුතුයි.හිතට වද දුන් විෂයන් නැතුව නොවේ.වද නොදුන් විෂයන්ද මොකක් හරි කෙලියක් නිසා කෙලවේ දැයි සාධාරණ බයක් හිතේද ඇත.
කොහොම කිවුවත් දැන් ලියා අවසන්ය.එන ප්‍රතිපලය බාර ගත යුතුය.දෙපාරක් ඕලෙවල් ලිවීමට කොටි මලයා තුල සිතක් නොමැති බැවිනි.
කෙසේ වුවත් ෆේල් නැති බව ෂුවර්ය.එයට ආත්ම විශ්වාසය යැයි නම් තැබීමටද හැකිය.

දැන්
ඒලෙවල්...
ගිය 12 වෙනිදායින් ඕලෙවල් ඉවර විය.අදට දින 14ක් ගතවී ගොසිනි.දින 14ක් ලස්සනට කා දැමුවේය.
අද පෝස්ට් එක ලියන්නේ ඇයි? හේතුවක්ද නැත.
නමුත් කියන්නට දෙයක් තිබේ.
හෙට ඒලෙවල් වලට මුලින්ම ක්ලාස් යමි.
හොරණ ක්ලාස් නොවේ.නුගේගොඩ ක්ලාස්!
මොනව වේවිද මොන වගේ වෙයිද කිසි දෙයක් නොදනිමි.

මුල් ටික චොර උනා වගේ හිතට දැනෙනවා.ලිඛිත බසින් ලියන්න ඕනි නං හුදකලාව ඉදලා එක සිතින් බොක්කෙන් ලියන්න ඕනේ.ඒ ෆීලීන් එක හැම වෙලාවෙම එන්නෙ නෑ.දැන් මුල් ටික ලිඛිත භාසාවෙන් ලියල කෙල උනා වගේ ෆීලින් එකක් ආවත් දැන් ඉතින් ලියල ඉවර නිසා කරන්න දෙයක් නෑ.කතා කරන භාෂාවෙන්ම ඉතිරිය ලියමු දැන්වත්.

හොදයි ඉතින්...නැවැත්තුවෙ නුගේගොඩ ක්ලාස් යනවා කියල හෙට ඉදන්.
සෝලංගආරච්චිගෙ කම්බයින් මැත්ස්.අපේ ප්ලේන් මල්ලියා තමා සෙට් කලේ.පමෝදයත් ඇදගෙන හෙට යන්න ඕනි අම්මත් එක්ක.සියෝකෙම් එකේලු තියෙන්නේ.සියෝකෙම් එක තියන තැන හොයාගන්නත් ඕනේ.
කොහුවලින් 120 බස් එකෙන් බැහැලා එතන ඉදන් ත්‍රීවිල් එකකවත් යන්න තමා දැනට අදහස...
හොදයි බලමු.
අමුතු අත්දැකීමක් උනොත් බ්ලොග් එකේ ලියවෙයි.
කොහොම උනත්....ඕලෙවල් අමතක කරන්න තාම හිත නෑ වගේ...
ඕලෙවල් කාලෙ වෙච්ච දේවල් අතර වැඩි හරිය මට පෞද්ගලිකව ගොඩාක් හිත රිදුනු සිදුවීම් කොහොම කිවුවත්.ලියන්න හිතෙන්නෙ නැහැ.ලිවුවත් කියවන උන්ට හිතෙන්නෙ එකෙන්ම මට පිස්සු කියලා.
ඒ වලින් වැඩක් නෑ.
ඉස්සර වගේ බ්ලොග් එක ලියන්න ෆීලින් එකකුත් නෑ.කොහොමත් බ්ලොග් එක ලියන්න ෆීලින් එක එන්නෙ තනියෙන් ඉන්න වෙලාවට.අද කස්ටිය වැඩියි ගෙදර.හරියන්නෑ ඉතින්...

හිතට දැනෙන දේ අප්‍රමාණයි.ටයිප් කරපුවා අපරාදෙ නිසා වැඩකට නැති පෝස්ට් එකක් මෙතන අද පබ්ලිෂ් කරන්න වෙනවා.
හුදකලාව තනියම ඉන්න වෙලාවක...
එක සිතින් බොක්කෙන් ලියන්නං...
ඕලෙවල් කාලෙ ගැන...
එතෙක් සමුගනිමි!!!

Comments

Popular posts from this blog

රැකියාව සමග මම

2025 සිංහල අලුත් අවුරුද්දු නිවාඩුවෙ පලවෙනි දවසෙ, බ්ලොග් එකේ සටහනක් තියල යන්නයි අද බ්ලොගර් ඩෑෂ්බෝඩ් එකට ලොග් උනේ...ඒ් සති 2කට විතර කලින් කිවුව විදිහටම ලියන්න පටන් ගන්න එකේ පලවෙනි පියවර විදිහට...  ඉතින් මගේ ආදරණීය මිත්‍රවරුනි, පසුගිය 2024 අවුරුද්ද කොටි මලයාගෙ ජීවිතේ සෑහෙන බල්ටි ගහපු අවුරුද්දක් වුනා.. වයඹ කැම්පස් එකට නොගිහින්, ඊට පස්සෙ කරන්න හදපුවත් හරි නොගිහින් නන්නත්තාර වෙලා හිටපු වෙලාවෙ උසස් අධ්‍යාපනය පැත්තෙන් සාධනීය පියවරක් විදිහට මහරාජා ඉන්ස්ටිටියුට් එකේ ඉලෙක්ට්‍රොනික් මීඩියා ඩිප්ලෝමා එක කරන්න ගත්ත එක මගේ ජීවිතේ අලුත් පිටුවක් ලියන්න සමත් උනා... මහරාජා එකේ මගේ ජීවිතය, සිරසෙන් ලැබුනු අත්දැකීම්, මයෙ රත්තරං බැච් මේට්ලා ටික ගැන ලියන්න වෙනම පෝස්ට් එකක් ඔිනෙ නිසා දැනට මම ඒ් ගැන කතා කරන්නෙ නෑ... මහරාජා එකේදි උනේ චමින්ද ජයවර්ධන සර්ගෙ මුණ ගැසීම සහ 2024 නොවැම්බර් වල සර්ගේ ආරාධනාවෙන් Tusker Infinity Studios එක්ක එකතු වීම මගෙ ජීවිතේ ලොකු ටර්නින් පොයින්ට් එකක්... මීට කලින් පර්මනන්ට් ජොබ් 2ක් කරලා තිබ්බත් ඒ් දෙකම රිමෝට්ලි කරපු ඒ්වා නිසා ටස්කර් එකේදි,ඔෆිස් එකට ගිහින් ටීම් එකක් එක්ක එකට වැඩ කරනෙ...

ආයෙත් බ්ලොග් එකට

 අන්තිම පෝස්ට් එක දාලා අවුරුද්දයි දවස් 5කට පස්සෙ තමා මේ බ්ලොග් එකේ New Post බට්න් එක ආයෙ පාරක් එබෙන්නේ... ජීවිතේ විවිධාකාර උස්පහත් වීම් මැද්දෙන්, සුලිකුණාටු, ඡණ්ඩ මාරුත, සුනාමි, ගිනිකඳු, බූමි කම්පා අතර චූට්ටක් විතර වස්සාන කාල මැදිනුත් යන මේ ගමනේ 2025 මුල්ම පෝස්ට් එක දාන්නයි මේ වෑයම... ඒ් වගේම මේ බ්ලොග් එක ලියන්න අරන් අවුරුදු 10ක් වෙනවා මේකෙන් පස්සෙ... මේක ටයිප් කරන් යද්දි මට මුලින්ම දැනුන දේ තමා දෙයිහාන්දුරුවනේ මගේ ලිවීමේ හැකියාවට කෙලවෙලාම ගිහින් නේද කියනෙක...  ඒ්ත් අද මේ 2025 මාර්තු 26 ඉඳන් මං හැදෙනවා සත්තයි... ඒකට ලොකු හේතුවක් තියනවා...  ඒ්ලෙවල් ලියලා ඉස්කෝලෙන් අවුට් වෙලා 2022 සමාජෙ‌ට වැටිලා නන්නත්තාර උන දවසෙ ඉඳන් මේ දක්වා ජීවිතේ ගොඩක් අමාරු උනා සහෘදයිනි... ඒ්ත් මේ අවුරුද්දෙ ඒ් හැමදේම අමතක කරලා හැමදේම අලුතෙන් ගොඩනගන්නයි මගෙ බලාපොරොත්තුව... මේක වාක්‍ය දෙක තුනක පොඩි පෝස්ට් එකක් උනත්,  මේක අලුත් ආරම්භයක් වේවි...! 2025 - 03 - 26 කොටි මල්ලි (Snow Kotiya)

මේ අන්තිම වතාව ඔයාට සුදු මැණිකේ කියල කතා කරන...

අවුරුදු 4කට කලින් ඒ් කියන්නෙ 2020 පෙබරවාරි මාසෙ වගේ තමා මම ඔයාව මුලින්ම දැක්කෙ... මුලින්ම විදුල එක ළඟදි... ඊට පස්සෙයි විද්‍යාරත්නෙ ළඟ බස් නවත්තන තැනදි දැක්කෙ... එතකොටයි දන්නෙ ඔයා දේවි එකේ කියලත්... ඔයාව දැක්ක වෙලාවෙ මට මතක් උනේ Krishna Mukherjee ව... ඔයා ඒ වගේමයි... හරි ලස්සනයි... මං එදා ඉඳන්මයි ඔයාට සුදු මැණිකේ කියල හිතින් කතා කලේ.  මාසයක් විතර ඔයා දිහා බලන් ඉඳලා මාර්තු මාසෙ 20 ගනන් වගේ යද්දි ආපු සෙනසුරාදාවක තමයි මම ඔයාගෙන් මුලින්ම අහන්න හිටියෙ. ඒ්ත් කෙලඋනානෙ ඒ් සතියෙ බදාදද කොහෙද ලංකාවෙ පළවෙනි කොවිඩ් රෝගියා හම්බෙලා ඉස්කෝල වැහුවෙ. මයෙ වාසනාවට ඒ් මගෙ class mate කෙනෙක්ගෙ තාත්ත කෙනෙක්.  කොහොම හරි කාලෙ යනකල් බලන් ඉඳලා 2020 අගෝස්තු දිහා ඉස්කෝල පටන් ගත්තා ආයෙ. ආයෙත් මගෙ වාසනාවට කපිලංකලයා ඔයාලව අපේ බස් එකෙත් යැවුවා. ඉතින් ඒ් චාන්ස් එක අරන් තමා මම ඔයා හිටපු සීට් එකට පිටිපස්සෙ සීට් එකේ හිටපු වෙලාවක ඔයාට කතා කරලා මුලින්ම කැමතියි කිවුවෙ. ඒ් 2020 අගෝස්තු 13 වෙනිද උදේ. මගෙ ජීවිතේ කවදාවත් අමතක නොවෙන දවසක් ඒ්ක. මොකද ජීවිතේ පලවෙනියටම කෙල්ලෙක්ට කැමතියි කිවුවෙ එදා. ඒ්කත් ඔයාගෙ මූණටම කෙලින්. මට...