කොටි මල්ලියාගේ බ්ලොග් පිටුව

 ආයුබෝවන්! 2021 ජනවාරි මාසෙන් පස්සෙ මං මේ බ්ලොගර් ඩෑෂ්බෝඩ් එකට ලොග් වෙන්නෙ මාස 7කට විතර පස්සේ... ලොග් වෙච්ච ගමන් මුලින්ම මම කලේ බ්ලොග් එකේ තීම් එකේ ඉඳන් ප්‍රොෆයිල් පික්චර් එකේ ඉඳන් අලුතෙන් අප්ඩේට් කරපු එක. 2020න් පටන් ගත්ත පාර අවුරුදු 1 හමාරක් වගේ ඇතුලත කොටි මලයා හෙවත් මගේ ජීවිතේ අංශක 180කින් අනිත් පැත්ත ගහපු එකේ... බ්ලොග් එක විතරක් අනිත් පැත්ත නොගහ ඉන්නෙ මොකද😀 කොහොම උනත්, අද මගේ අරමුණ මම දැනට ගෙවන ජීවිතේ වත්, රටේ තත්ත්වෙ වත්, කොරෝනා වසංගත තත්ත්වෙ ගැනවත් කියන්න නෙවෙයි... අතීත කතාවක්... අවුරුදු 3ක් 4ක් විතර ජීවිතේ පස්සට යන්න වෙන කතාවක්... ප්‍රේම කතාවක්... ඔව් මචෝ! කොටි මලයාගෙ ප්‍රථම ප්‍රේමේ ගැන කියන්න😀 මේ කතාවෙ මෙතන මම නොකියන කතා ගොඩක් තියනවා. ඒවා එකක් වත් ඇය ගැන නෙවෙයි. වැඩි හරියක් මම ගැන. මොකද මේ ප්‍රථම ප්‍රේම කතාවෙ ඇත්තටම වැඩිහරියක්ම මට හිතන්න, කතා කරන්න තියෙන්නෙ එදවස මගේ ජීවිතය, මගේ චින්තනය සහ අනෙකුතේ මගේ දේවල්. නමුත් මේ වෙලාවෙ ඒ එකක්වත් ලියන්න උවමනාවක්වත්, වෙලාවක්වත් නැති නිසා මම තීරණය කලා කතාවෙ ගොඩක් තැන් මගඇරලා ගොඩක් තැන් සංක්ශිප්ත කරලා මූලික කතාව විතරක් මෙතන ටයිප් කරලා යන්...

හිතට ආපු දෙයක් කෙටියෙන් ලියල දාන්න හිතුනා. මම දකින විදිහට ලංකාවෙ උන්ට ගොඩ යන්න බැරි වෙන්න ප්‍රධාන හේතු 2ක් තමා, 1.) කොපි කරන එක 2.) හැමදේම තරගකාරීව කරන්න හදන එක වැදගත්ම දේ තමයි මේ දෙක වෙන වෙනම භාවිත කරද්දි ඒ දෙකම දියුණුව සදහා යොදාගන්න පුලුවන්. දියුණු වෙන්න බැරි මේ දෙක එකතු වෙලා වැඩ කරන්න ගියාම. ( කොපි කිරීම + තරගකාරීත්වය ) මෙන්න මේ තත්ත්වයට ආවම. මේ කොපි කරන එක සහ තරගකාරීත්වය අතර ඉතාම අනයෝන්‍ය සබඳතාවයක් තියනවා. වැදගත්ම දේ, මේ දෙකම සිරි ලාංකේය අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ සහ සමාජ ක්‍රමයේ සොඳුරු දායාදයන්. මං කෙටියෙන් මේ ටික මෙහෙම පැහැදිලි කරන්නං. දැන් කොපි කරනව කියල මොකක්ද අපේ උන් කරන්නෙ? අනිත් එකා ගොඩයන්න කරන්නෙ මොකක්ද ඌත් ඒකම කරනවා. කවුරු හරි ඩ්‍රොප්ෂිපින් කරලා ගොඩ යනවා දැක්කොත් අනිකාත් ඩ්‍රොප්ෂිපින් කරන්න හදනවා. තව එකෙක් ෆයිවර් කරනවා දැක්කොත් ෆයිවර් කරන්න හදනවා. එහෙමනෙ... මොනා උනත් මේ ඔක්කොම කරන්නෙ දියුණු වෙන්නනෙ. සල්ලි හොයන්නනෙ. සතුටින් ඉන්නනෙ. ඒක හරි. කොහොම උනත් ලංකාවෙ උන්ගෙ මේ කොපි කිරීම කියන දේ සලකලා බලද්දි මුලින්ම අපි හොයලා බලන්න ඕනි මුං කොහෙන්ද මේ කොපි කිරීම ඉගෙන ගත්තෙ කියලා? මේකෙ මූල බීජය ...