Saturday, February 18, 2017

මට පිස්සු වගේ බං...p4


අසිතයා නං මහ අමුතුම පොරක් බව මට ඉක්මනින් වැටහුනේය...

ඌ තරං කාර් වලට ආදරේ කරන එකෙක් මට ජීවිතේට හමුවෙලා නැතිය...ඔහු පරන කාර් වලට පණ වුනත් දෙන්න යයි...හයිබ්රිඩ් වලට පණටත් වඩා වෛර කරයි...ඒ වල අගුණ කියයි...විටෙක ඔහු හැගීම්බර වෙයි...කාර් එක්ක අපේ ජීවිතේ බැදෙන අරුමය ගැන හරි අපූරුවට විස්තර කරයි...ඔහුගේ ගෙදර ඇති ලාන්සරේ ගැන ඔහු නා නා ප්රකාර කතා කියයි...පොර ඕක ගන්න ඉන්න කාලේ පන්ති කට් කර කාර් හොයන්න ගිය හැටි,කාර් එක ගෙනාපු දා රතිඤ්ඤා පත්තු කරපු හැටි,කාර් වලට ආදරේ කරන්න ගත්තට පසු හයිබ්රිඩ් කාරයෝ ඔහුට පිස්සු යැයි සිතා ඔච්චම් කල හැටි,කාර් එක අලුත්වැඩියා කරන්න වගේ දේකට යන විට මොන වැඩේ තිබුනත් ඒව අත්ඇර තාත්තාත් සමග ගරාජ් වලට යන හැටි ආදී වශයෙන් මහා ගොඩක් ඔහු කියයි....
ඒ වගේම ඔහුට පරණ කාර් ගැන හොද දැනුමක් තිබුනත් ඔහු තම දැනුම ගැන පාරම් බෑවේ නැත.ඔහු කාර් ගැන කතා කරනවා නං ඒ කාර් වලට ආදරේ කිරීම ගැන පමණි.ඔහු බොහෝ විට කිච වී තිබෙන්නේ හයිබ්රිඩ්කරුවෝ ඉදිරියේ එසේ කතා කිරීමට ගොස්ය...එමෙන්ම ඔහුට හයිබ්රිඩ් කාර් වල ඇති නා නා ප්රකාර ඔප්ෂන් ගැනද සාමාන්‍ය දැනුමක් තිබුනේය.ඒවාගේ මිල ගණන්ද තරමකට දැන සිටියේය.ඒවා දැනගත්තේ ඉස්කෝලෙ හයිබ්රිඩ් කරුවන්ගේ පම්පෝරිවලින් බව ඔහු මට පවසා ඇත.එමෙන්ම ඔහුට පරණ ඇන්ටික් කාර් වල වටිනාකම ගැන හොද දැනුමක් තිබුනේය...ඔහු නිතරම ඉන්ටනෙට් එකට කනෙක්ට් වූ පසු යන්නේ ෆේස්බුක් එකේ ක්ලැසික් කාර් පේජ් එකටය...ඉන්පසු ඉක්මන්.එල්කේ,රියසෙවන වගේ වෙබ් අඩවි වලට ගොස් ඒවාගේ පරණ වාහන මිලගණන් පිරික්සයි.ඒවායේ තත්ත්වය පිරික්සයි.

ඔහු කියූ ලෙසම මම උදේට ඔහුගේ ගෙදර ගියෙමි.අපි පත්තර,වෙබ් අඩවි වල බලමින් වාහන සෙවුවෙමු.ඒවා සිදුවුනේ මගේ ආසාවටය.ඔහු නං නිතරම පැවසුවේ අතට සල්ලි ටිකක් සෙට් වෙන තුරු වාහන ගැන හීන මවන්න එපා කියාය...කෙසේ වෙතත් ඔහු මට අවංකව ඔහුගේ සපෝට් එක දෙන බව මට තේරුනි.











Monday, February 13, 2017

කොත්තු කතාවක්...


හලෝ....හැමෝටම ඉතින් සුබ දවසක් වේවා...!!!

කාලෙකට පස්සෙ තමා මේ වගේ ආතල් එකක් ගන්න වැඩක් සෙට් උනේ...

ඊයෙ 2017.02.12 නේ...උඹලා දන්නව ඇතිනෙ මම ගණන් පන්ති යන්නෙ අපේ මිත්‍රයා විශ්වයාගෙ ගෙදර කියලා...පොරගෙ ගෙදෙට්ට සර් කෙනෙක් ඇවිත් උගන්නනව...මායි විශ්වයයි පමෝද් කාරයයි තමා ඕකට යන්නේ...ඉතින් ඊයෙත් අපි 2න්නා අරූගෙ ගෙදට්ට ගියා...කොහොම හරි පන්ති 6.30ට විතර පටන් ගන්නව ඒත් 7 වෙනකනුත් සර් ආවෙ නෑ...අපි 3න් දෙනා ගෙට්ටුව ලගට වෙලා කයියක් දාගෙන උන්නේ...ඊට පස්සෙ කෝල් කරලා බැලුවම සර් කාරයට උණ හැදිලා අද පන්ති නෑ...අපිත් ඉතින් පස්වනක් ප්‍රීතියෙන් පිනා ගියා...විශ්වයා හැපි එකටමද කොහෙද පාරෙ කන්ද පැත්තට යන්න පටන් ගත්තා...උගෙ ගේ තිබුනෙ පාර අයිනෙනේ...මායි පමෝදුයිත් අරූ පස්සෙන් ගියා...

අපි ඉතින් හෙන හැපී එකේ කයියක් දාගෙන කන්දෙ කඩ පැත්තට ගියා...ටික දුරක් යනකොට මට මතක් උනා මගෙ සාක්කුවෙ රැපියක් 120ක් තියනව...ඒක එදා දවල් ගෙදර කවුරුත් හිටියෙ නෑ...මං විතරයි උන්නේ...අර මොකක්ද කොල ජාතියක් තියනව ඒක සැරසිලි වලට ගන්නව මිනිස්සු වගයක් ඇවිත් ඔය කොල ටිකක් කපාගෙන තමා මට ඔය රුපියල් 120 දුන්නේ...මම ඒක ගෙනාවෙ කන්න නෙවේ...මට අරුන් දෙන්න ලග  පවර් සප්ලයි යුනිට් එකක් තිබ්බොත් ඒක ගන්න ඇඩ්වාන්ස් එකක් දෙන්න ගෙනාවෙ...ඊට පස්සෙ ඉතින් මටත් විකාර සිතුවිල්ලක් ආව නිකන් හම්බෙච්ච 120 නේ...මම නිකමට ඇහුව මචන් අපි මොනා හරි කමුද කියල...

උඹ ගාව සල්ලි තියනවැයි?...ඔව් බං 120ක් තියනව...එහෙනං ඉතින් මොකක් හරි කමු ඉතින් උඹ කැමති නං...

අරුන් දෙන්න එච්චර සීරියස් විදිහට හිතුවෙ නෑ ඒ වෙලාවෙ කොහොමහරි මං කෑම ගනියි කියල...කොහොමහරි මං කිවුවා ඔන්න ඔහේ ගමු කියල...ඊට පස්සෙ අපි තුන් දෙනා එතන තිබ්බ කොත්තු කඩේට ගොඩ වැදුනා...

මම - මොනවද බං ගන්නේ?කොත්තුවක් කීයක් වෙයිද බං?
විශ්ව-කොත්තුවක් වෙයි ඉතින් 150ක් විතර.
මම-පොඩ්ඩක් අහල බලපන්කො
අරූ ඊට පස්සෙ ගාණ අහල වෙජිටබල් කොත්තුවක් නෝමල් එක 120යි...මොකද කරන්නෙ ගමුද?...
මම ඉතින් ටිකක් විතර කුණානේ...මම බැලුවෙ ටිකක් අඩුවට...ඊට පස්සෙ මම අර ෂෝ කේස් එකක ‍තිබ්බ රොටි ටිකක් දැකල ඒව ගමුද කියල ඇහුව..

විශ්ව-ඒව නිකන් පුස් කාල වගේ නේද බං?
මම-එද්දකින් විතරක්...මොකද බං කරන්නෙ කොත්තුවක් ගමුද?අපි 3දෙනාට ඇති වෙයිද?
විශ්ව-ඇති වෙයි බං මං හිතන්නේ...

මං හැතැප්ම තිස්දෙකයි දශම නවයක විතර හුස්මක් රුපියල් 120ට තිබුනු තණ්හාව එක්ක පිට කරලා ඔන්න ඔහේ ගමු බං කියල සල්ලි දුන්නා...

කොහොම හරි ඒ කඩේ එක්කෙනා විශ්වයගෙ යාලුවෙක්...එයා අපි ගැන අනුකම්පා කරල ෆුල් එකක්ම දුන්නා පස්සෙ රුපියල් 20ක් ගෙනත් දෙන්න කියල...

අපි ඉතින් ෆුල් හැපි එකේ විශ්වයාගෙ ගෙදෙට්ට ඇවිත් කොත්තුව කාලා පට්ට ආතල් එකක් ගත්තා...ඇත්ත වශයෙන්ම කිවුවොත් අපි ඒ වගේ ආතල් එකක් කවදාවත් අරන්ම නෑ...ඉස්කෝලෙ එවුන් එක්ක ඒ වගේ නිදහස් ආතල් එකක් ගන්නත් බෑ...ඇත්තටම...ඉදලා හිටලා හරි යාලුවො තුන් හතර දෙනෙක් එක්ක මේ වගේ ආතල් එකක් ගන්න ඕනි බං මම නං කියන්නෙ...වැඩිය ඕන්නෑ 3ක් හොදටම ඇති...වැඩි උනාමත් කරදරයි නෙ...කොහොමත් අපි තුන් දෙනා පොඩි කාලෙ ඉදන්ම යාලු මාලුවෝ වෙලා හිටපු පොරවල්නේ...ඒ ආතල් එක නං කවදාවත් අමතක වෙන්නෙ නෑ...කොත්තුව කෑවට පස්සේ විශ්වලෑ අම්මා අපිට තේ හදලා දුන්නා...ඒක බීලා අපි මිදුලට වෙලා පොඩි පොඩි දුවන සෙල්ලං පැනිලි සෙල්ලං කර කර ආතල් එකක් ගත්තා...ඊට පස්සෙ ගේට්ටුව ලග වාඩි වෙලා පොඩි කයියකුත් දාගත්තා...

මම දැනට යාලුවොත් එක්ක එකට විනෝද වෙලා තියනව නං මේකෙන් තමා මං ලොකුම සතුටක් ලැබුවෙ...අරුන් දෙන්නටත් හොදට විනෝද උනා...උනුත් පලවෙනි පාරනෙ...උන් කොහොමත් අද බලන් ඉන්නෙ මම මේක බ්ලොග් එකේ ලියනකන් උන් දන්නව මේක මම ලියනව කියල...අඩෝ උඹල දෙන්න මේක කියෙවුව නං කමෙන්ට් එකක් දාල පලයල්ල ඈ ලෝබ නොවී...උඹල දෙන්න නිසාමයි මේක මෙච්චර ඉක්මනට ලිවුවෙත් නැත්තං මාස හය හතක් පහුවෙලා තමා ලියන්නෙ...ඒ වගේම මේක කියවන ඔයාලටත් මම කියනව ඔයාලත් මේ වගේ යාලුවො තුන් හතර දෙනෙක් එක්ක ගත්ත අහිංසක ආතල් තියේ නං කමෙන්ට් එකක් විදිහට දාන්න කියල...ඒ වගේම බ්ලොග් එකට කමෙන්ට් කරලා දිරිමත් කිරීමටත් ගොඩාක් ස්තූතියි...

එහෙනං මං ගියෝ...
ඔබ සැමට සුබ දවසක් වේවා...

2017.02.13

මට පිස්සු වගේ බං...p3


ගුරු පාර ළග සදරුවාගෙන් ඇසූ විට ඌ කියා සිටියේ අසිතයා තමාට මාස හය හතකින් සෙට් උනේ නැති බවය...

මම මහත් බලාපොරොත්තු කඩවීමෙන් නැවත ගෙදර ගියෙමි...
 දවසක් මම නැවත අසිතයාලගෙ ගෙවල් ළග කැරකෙන විට ගෙදර ජනෙල්,දොරවල් ඔක්කොම වසා තිබුනේය...ගෙදර කවුරුවත් පෙන්න නැති නිසා ශේපට ගොස් කාර් එක පොඩ්ඩක් අතගා බැලීමට මට සිත්විය...මම හිමීට පුටාර් එක අඹ ගහකට හේත්තු කර ගරාජයට ගොස් කාරෙක පොඩ්ඩක් අතපත ගා බැලීමි...

අඩෝ දසියා තෝ අපේ කාර් එක හොරකම් කරන්නද බොල හදන්නේ...?

මට තරු විසි විය...මම වහාම පිටිපස්ස හැරී බැලීමි...නිවසේ විවෘත වූ ජනේලයකින් කුඩුකාරයෙකුගේ පෙනුමක් ඇති අසිතයා ඔරොප්පු මුහුණකින් මාදෙස බලා සිටී...

අඩේ අසියා...මං පොඩ්ඩක් මේ උඹලෑ කාරෙක අතගාල බැලුව විතරයි බං...

හරි හරි පොඩ්ඩක් ඉදින්...කියූ අසිතයා වහා මා ලගට පැමිණියේය...

මොකෝ බං උඹට එකපාරටම අපේ වගේ පරණ කාර් එකක් අතගාන්න හිතක් සෙට් උනේ...?අසිතයා ඇසුවේ මහ කුඩුකේඩු හිනාවක් දමමිනි...

අඩේ බං මං මේ දවස් ටිකේම උඹව සෙට් වෙන්න උවමනාවෙන් හිටියේ...කොහෙද බං උඹ කොයිවෙලෙත් ගෙදර නැද්ද...?

නෑ බං මං ගෙදර තමා හිටියෙ වෙන කොහෙ යන්නද ඉතින්...කාරි නෑ...මට චතුන් කිවුවා උඹ මාව හෙවුව කියල...උඹ මේ දවස් වල බොහොම අසහනයෙන් ඉන්නව කියල ඌ මට කිවුවෙ...

අඩේ ඔව් බං...මේ දවස් වල හෙන අමාරුවෙන් ඉන්නෙ...උඹට බැරිද බං මට උදවු කරන්න?...

කේ කේ බ්‍රෝ...කියහන්කො එහෙනං සීන් එක...

මම සියල්ල අසිතයාට විස්තර කරමි...අසිතයා ලාන්සරේ දිහා බලාගෙන සියල්ල අසා සිටි අතර ඌ කිසිවක් කීවේද නැත...එහෙත් උගේ ඇස්වල තිබුනේ දීප්තියකි.

මචන්...

එල මචන් එල...මං හිතුවෙ නෑ ඔච්චර හොදට ඇති කියල...මං හිතන් හිටියෙ මේ ඒරිය එකේ මට විතරයි මේ පිස්සුව තියෙන්නෙ කියල...මට හෙන සන්තෝෂයි බං ඉතින්...ඒ කෙසේ වෙතත්...මං උඹට බොක්කෙන්ම සප් එක දෙනවා මචන්...උඹ බය නැතුව ඉදින්...ඕනි වෙලාවක මට කතා කරපන්...මම මේ දවස්ටිකේම ගෙදර...උදේට උදේට වරෙන්කො අපේ පැත්තෙ...

Friday, February 10, 2017

කට් කට් කොණ්ඩ කට් මොකටද?

දැන් සති දෙක තුනකට කලින්,
                     මම සැලුන් එකට ගියා කොණ්ඩෙ කපා ගන්න...එච්චර කොණ්ඩෙ වැඩි වෙලා තිබ්බෙ නෑ...ඉස්කොලෙ නායකයො ටික කිවුවෙත් නෑ දැන්ම කපන්න කියල...කෝකටත් කියල මම ගියා කොණ්ඩෙ කපන්න...

හම්මේ...අද නං 2යි ඉන්නෙ කොණ්ඩෙ කපන්න...එකෙක් කපලා ඉවර වෙන්න ළගයි...තව 7 වසරෙ විතර පොඩි එකෙක් හිටිය ඌත් කොණ්ඩෙ කපන්න ඇවිත්...මම ඉතින් එතන පුටුවක වාඩි වෙලා මම තිබුනු පත්තරයක් කියවන්න පටන් ගත්තා...ඒ වගේම මට අද ටිකක් හැපී...මොකද මගේ කරුමයක් තියනව හැම‍දාම කොණ්ඩෙ කපන්න සැලුන් එකට ගියාම මොකෙක් හරි එකෙක් පැය ගාණක් කට් ගහනව...මං හිතුව අද නං අවුලක් නෑ කවුරුත් නෑ පොඩි එකත් ඉක්මනට කපා ගෙන යයි කියල...මොකද මට සැලුන් එකට යන්න හංදියට යන එක මල වධයක්...ඒ වගේම මගේ වාරෙ එනකන් පැය ගානක් එතන බකන්නිලා ගෙන ඉන්න එක ඊටත් වඩා වදයක්...ඉතින් මොකෙක් හරි එකෙක් ඇවිත් පැය ගානක් බාබරයට එක එක ඒව කිය කිය කට් ගහනකොට මට එපාම වෙලා යනව....

කොහොමින් කොහොමින් හරි ටිකකින් ඇන්ටි කෙනෙකුත් ඇවිත් වාඩි උනා...බලද්දි එයා අර පොඩි එකාගෙ අම්මා...කොහොම හරි කොණ්ඩෙ කප කපා හිටපු එක්කෙනා ගියා...ඊට පස්සෙ පොඩි එකා...ඊට පස්සෙ මම...මමත් ඉතින් දැන් අරූත් ඉක්මනින් කපා ගෙන යයි කියලා හැපි එකේ හිටියා...

අර පොඩි එකා පුටුවෙ වාඩි වෙලා බාබරයට කිවුවා මොකක්ද එකක්...

බාබරයා-එහෙම ඕන්නෑ ඉස්කූල් කට් එක ගහමු
අරූ-බෑ බෑ අරම කපන්න
අරූගෙ අම්මා-යසයි මං නං දන්නෑ ඉස්කෝලෙන් බැන්නොත්...ඉස්කෝලෙ විදියට කපමු
අරූ-අනේ අම්මා...(ඌ මූණ බෙරි කරලා කට ඇදලා කිවුව විදිහට මට මේ ජීවිතේ මොකටද කියල හිතුන ඒපාර)
අරූගෙ අම්මා-ඕනි විදිහකට කපා ගන්න ඔන්න ඉස්කෝලෙන් බැන්නොත් මම නං පැත්ත පලාගෙ එන්නෑ

කොහොම හරි දැන් අරූ කට් එක කපනව...මටත් යකා නැග්ග හිතාගන්න පුලුවන්නෙ මට ආපු ෆීලින් එක...මුංට බයක් නැති හැටි...එහෙම නැත්තං ගොන්කම...එහෙම නැත්තං ඒ ඉස්කෝල නීති ක්‍රියාත්මක වෙන්නැති කම...අනික අම්මල ළමයින්ට ඕනවට වඩා පිස්සු වැඩ කරන්න ඉඩදීම...

මට හිතාගන්න බෑ මුං කොහොම එහෙම ඉන්නවද කියල...සාමාන්‍යෙයන් අපේ ඉස්කෝලෙ වගේ එහෙම නං අරූට ඉස්කෝලෙ ගේට්ටුවෙන් ඇතුළට එන්න වෙන්නෑ...සැර සර් කෙනෙක්ට මාට්ටු උනොත් අරූගෙ පස්ස පැත්ත ගැන හිතාගන්න බැරි වෙන්න තිබ්බා...අනික මං නං කියන්නෙ ඒ අම්මලත් වැරදි...ළමයි ඉන්න ඕනෙ ළමයි විදිහටනෙ...මම එහෙම කොණ්ඩෙ කැපුව නං මට ගෙයින් එලියෙ තමා ඉන්න වෙන්නෙ...අනික සාමාන්‍ය විදිහට ළමයෙක් විදිහට ඉස්කෝලෙ යන්න ඕනි එකා නිකන් අවුරුදු විසි පහේ එකෙක් වගේ මහාලොකුවට අනිත් එවුන්ට වැඩේ දාන්න ඉස්කෝලෙ ගියාම කොහොමද?...උගෙ වයසෙ අනිත් එවුන් නං කමක් නෑ කියමු...ඒත් දකින වෙන අය හිතන්නෙ කොහොමද?...ඒ ඉස්කෝලෙ ඉන්නෙ මහ ගොඩේ එවුන් කියල...ඒක මහ ගොඩේ ඉස්කෝලයක් කියල...ඉස්කෝලෙම ඉවරයිනෙ ඉතින්...

මම නං කවදාවත් ඉස්කෝලෙ නිවාඩුවකටවත් කට් ගහපු එකෙක් නෙවේ...මම නිවාඩුව පටන් ගන්න කලින්ම ගිහින් ඉස්කෝලෙ ගානට කොණ්ඩෙ කපන එකෙක්...ඉස්කෝලෙන් අවුට් උනාට පස්සෙත් අර විදිහට කට් ගහන්නෑ කියන මතයේ ඉන්න එකෙක්...අපි වැදගත් විදිහට ඉන්නනේ ඉගෙන ගන්න ඕනේ...

මම නං කියන්නෙ ළමයි ප්‍රධාන වශයෙන් ළමයි වගේ ඉන්න ඕනෙ...ඔය නිවාඩු කාලෙට ඉස්කෝලෙන් ගියාට පස්සෙ නං ඉතින් ගැහුවට කමක් නෑ...එහෙම ගහන එක නතර කරන්නත් බෑ...දැන් ළමයින්ගේ මානසිකත්වය වෙනස්...ඉස්සර ටැබ් ෆෝන් නැති කාලෙ ඔය මොනවත් තිබුන්නෑ...දැන් මුංට ඕනි කට් එකක් ගහලා සෙල්ෆියක් ගහලා බුකියට අප්ලෝඩ් කරලා තමා පොරක් කියල පෙන්නගන්න...ඕකනෙ මුංගෙ දේශපාලනේ...ඒත් ඉතින් ටිකක් විමසිල්ලෙන් බැලුවොත් මට නං පේන්නෙ ඒක උන්ගේ පොරත්වය නොව ඒක උන්ගේ මෝඩ නූගත් බවයි...

ඉතින් මම නං කියන්නෙ ඔය කට් ගහන එවුවො තව ටිකක් ඒ ගැන හිතල බලන්න කියල...උඹලා අතරෙත් එහෙම මේක කියවන එවුන් ඉන්නවා නං කමෙන්ට් එකක් දාලා පලයල්ලා ලෝබ නොවී...මොකද මට ආසයි එහෙම එකෙක් එක්ක පොඩි ටෝකක් දාල බලන්න මගෙ බ්ලොග් එක හරහා...ඒ වගේම මේක කියවන හැමෝම පුලුවන් නං වෙලාවක් තියේ නං කමෙන්ට් එකක් දාන්න...ඒක මට ලොකු හයියක්...

එහෙනං මම ගියෝ...
ඔබ සැමට ජයෙන් ජයම වේවා...!!!





Wednesday, February 8, 2017

මට පිස්සු වගේ බං...p2


වැඩේ හරි ගියේම නැත...

මම බුකියටවත් යෑමෙන් වැලකී සිටියෙමි...දින කිහිපයක් ගතවිය...තත්ත්වය වෙනස් නැත...මම ඉතා අපහසුවෙන්ම දිවි ගෙවූ කාල වකවානුවකි...

දවසක් මම පුස් බයිසිකලේ නැගී ගමේ ගොඩේ රවුම් ගසමින් සිටියෙමි...මම ගුරු පාරෙන් පල්ලමට දමා යන විට වම් පස ඇති ගෙයක් දෙස බැලුවේ කුමක් නිසා දැයි මම නොදනිමි...එය ගෙයක් නොව ගෙයක් අසල වත්තේ පිහිටි ගරාජයක් බවත් වෙසෙසින් පැවසිය යුතුය...එහි නවතා තිබුනේ 12 ශ්‍රී ලාන්සර් වැගන් එකකි...එය දැකීමෙන් ටික දිනක් අමාරුවෙන් හදාගෙන තිබූ හාට් එක නැවතත් කීස් කීස් ගානු දැනුනද මම එය දිහාම බලා සිටියෙමි...ඒ නං පට්ට වාහනයකි...පෙර දින වල ඕක නිතර දැක තිබුනත් අද මට ඒ දිහා බලාගෙන ඉන්නම හිතෙයි...ම්හු...බොකු වීල් සෙට් එකක් නං ළගදි දාල වගේ...පට්ට පාර...ම්හු...ඔව්...මේ අසිතයාගෙ නිවසය...

අසිතයා ගැන මම දන්නෙ ඌගේ නම අසිත බවත් ඌ මගේ වයසේ බවත් පමණි...ගමේ කොල්ලෝ රැලකට සෙට් වී ආතල් එකේ ඉදිද්දී ඒ සෙට් එකට එකතු උනේ නැති එකෙක් වී නම් අසිතයා පමණි...ඌ මහ අමුතු ඩෑල් එකක් බව මට ඌව දුටු දවසේම තේරුනි...ඇට කටු පෙනෙන සේ හෙන කෙට්ටු ටිකක් උස පොරක් වූ ඔහු එදා ඒකියන්නෙ දැනට වසර 2 එකහමාරකට විතර ක්‍රිකට් ගහන්න පැමිණ තිබුනේය...මම ඌත් එක්ක සෙල්ලම් කර ඇත්තේ එදා පමණි...එදාද ඌ එක බෝලෙන්ම අවුට් වී ගිය අතර ඌ බෝල් කරන විට බොලේ යන්නේ බැට් කරන එකා දිහාට නොව ෆීල්ඩ් කරන්න වෙන කොහේද ඉන්න එකෙක් වෙතය...මම ඌව දකින බොහෝ විට පොර ඉන්නේ ඔය ලාන්සර් එක හෝද හෝදය...නැත්තං ගුරු පාර ඉවර වෙන තැන 6 වසරෙ සදරුවා එක්ක බයිසිකල් පදිමින්ය...දවසක් මැච් ගහන්න කොල්ලො කීපදෙනෙක් මදිවී සිටියදී මූව හොයාගෙන ගෙදරට යන විට මූ ලාන්සරේ හෝද හෝද සිටි විට ඔහු කීවේ මචන් මම කාරෙක හෝදලා එන්නම් කියාය...නමුත් ඌ මලාට මැච් ගහන්න ආවේ නැත...නමුත් අසිතයා ගැන එදා එලෙස සිතූ මා හට අද හිතුනේ මගේ පිස්සුව ගැන කතා කරන්න මාව තේරුම් ගන්න මුටවත් පුලුවන් වෙයිද කියාය...මන්දයත් ඌගේ ගෙදර පරණ ලාන්සරයක් ඇති බැවිනි...

මා පසුදින කීපයේම ඌ ඉන්නාදැයි බලමින් උගේ ගෙවල් ලග කැරකුනද පොරගෙ මයිලක්වත් හම්බුන්නැති හෙයින් මම අර ගොබ්බ රැල වෙත ගොස් අසිතයා ගැන විමසුවෙමි...

ඌ මහ ගෑණියෙක් වගේ එකෙක් බං...මොකද උඹට ඌ මතක් උනේ...ඌ ගැන ඕනි ඉතින් පොඩ්ඩක් අර සදරුවගෙන් වත් අහලා බලපන්...මේ පැත්තේ ආවෙ නෑ අවුරුදු 2කින් විතර...ඉදහිට කඩේට පුටාර් එකේ නැගී යනවා නං අපි දැක්කා...අපිට ඉතින් බායි පාරක් නං දාගෙන යනවා පොර...පොඩ්ඩක් අරූගෙන අහලා බලපන්කො...



මට පිස්සු වගේ බං...p1

මොකෝ බං තොට වෙලා තියෙන්නෙ...?මට නං පැහැදිලිව පේන්නෙ එක දෙයයි...උඹට තියෙන්නෙ වෙන ලෙඩක්...උඹ මෙතන කිච වෙන්න බැරි කමට වෙන මගුලක් කියෝනව...

නෑ බං සිරා කියන්නෙ මට දැන් නින්ද යන්නෙත් නෑ බං...රෑට රෑට වාහන හීනෙන් පේනව...උඹල මට පොඩි සප් එකක් දියල්ලකො මේක හොද කරගන්න...

හේ හේ...අඩෝ මූට හීනෙන් පෙන්නෙ වාහන නෙවේ...වෙන දෙයක්...හී හී...මචන්...අයියෝ අයියෝ...

අඩෝ දසියා ගන්න ඉන්නෙ ප්‍රියස් එකක්...ඔන්න බලහල්ලකො...

මේ අඩෝ...ඔය හුචක්කු වලට පැනි හලන්න උඹට පිස්සුද බං...?අඩෝ මේ...ගනින් බං ඔය නිකන් ඉන්න වෙලේ චැලියක් වත්...වරෙන්කො අපෙ චැලි සමාජෙට....උඹට පිස්සු හැදෙයි බං....

චැලිය ගහගනින් තොගෙ ****....මට නප්පෙට මල පැන්නේය....මම වහාම මගේ එකම රථය වූ පුස් බයිසිකලේට නැග ගෙදර ආවේ යක්ෂයා ආරූඩ වීමෙනි...මම අර ගොබ්බ රැල ළගට ගියේ මගේ සිතේ ඇති කාර් පිස්සුව නම් රෝගය උත්සන්න වී උන් එක්ක කතාවක් දා උනුත් හොද කාර් පිස්සෝ යැයි සිතා සිත සනසා ගනු පිණිසය...නමුත් එතන හිටියේ මා සිතුවාටත් වඩා කුජීත එවුන් සැට් එකකි...උන් ගෙවල් වලින් දෙන දෙයක් කා ගෙවල් වලින් හිගා කා චැලියක් බයික් එකක් ගෙන ආතල් එකක් ගන්නා මහ එපාම කරපු රැලකි...

මට ක්ලැසික් කාර් පිස්සුව බෝ උනේ කෙසේ දැයි මම නොදනිමි...නමුත් එය මට බෝ වූයේ දැනට මාස කිහිපයකට පෙරය...විභාග ඉවර කර ගෙදර ඉන්න ටිකේම මේ රෝගය වැලදුනි...ඉස්සර එච්චර තිබුනේ නැතත් දැන් නින්ද යන්නේද නැත...රෑට නිදන්න ගියොත් පේන්නේම මා කාර් රථයක් මිලදී ගන්නා හැටිමය...විටෙක ලාන්සර් එකක් මිලදී ගන්නවා සිහින මවයි...විටෙක කොරෝනා මාක් ටූ එකක් මිලදී ගැනීමට සිහින මවයි...විටෙක බීටූ ඉලවන් ගනියි...විටෙක වොක්ස්වැගන් බීට්ල් ගනියි...විටෙක මයිනර් ගනියි...තව විටෙක වැගන් ගනියි...විටෙක හද පැලී යන තරං දුකක් උපදී...

මම මේක කාටකියන්නදැයි කල්පනා කලෙමි...මට අවශ්‍ය වූයේ මා වැනිම කාර් පිස්සෙක්ය...මාව තේරුම් ගත හැකි මට උදවු කරගත හැකි පොරකි...ගෙදරට කියන්නත් බැරිය...කිවුවොත් එතනත් පච විය හැකිය...ගෙවල් ළග ගොබ්බ රැලට ගොස් නැවත කීවොත් නැවතත් පච වී ඇගේ ලේත් පුච්ච ගෙන එන්න පුලුවන...ඉස්කෝලෙ එවුන්ට කියන්නත් බැරිය...උන් හයිබ්‍රිඩ්වාදියෝය...උන්ට කීවොත් හයිබ්‍රිඩ් වල ඔප්ෂන් ගැන පම්පෝරි රාශීයක් ලෙසටම අහගත හැකිය...

මම කම්පියුටරේ ඔන් කරගෙන බුකියට පොඩ්ඩක් රිංගුවෙමි...එහි ක්ලැසික් කාර් පේජ් එකේ වාහන දුටු විට නැවත හදවත චාං චූන් ගාන්න පටන් ගත් බැවින් මම කම්පියුටරේ වසා ඇදට ගොස් ඔක්කොම දමා ගසා මහ දවාලේම නිදාගත්තෙමි...